Zafer abi, benim kimseyle derdim olmadı. Kuşçuluk yaparak ayakta kalmaya çalışan biri oldum sadece. Bazen insanlardan yardım istedim çünkü bu yoldan ayrılmak istemedim. Bunu binbir farklı yöne çeken insanlar oldu. Yüzüme bakıp arkamdan konuşan insanların olduğu bir platformda hiç kimsenin bana bir şey söyleme hakkı yok. Yok güvenilmezmişim, yok o öyle, yok böyle... Hatta sen bile ilk konuşmamızda ya senin için böyle demişlerdi, sana ön yargılıydım, ne kadar düzgün bir insanmışsın dedin seneler önce :)
Camiamızda çok değerli insanlar var. Saygı duyduğum, sevdiğim onlarca kişi var. Ancak iki yüzlülerin de bol olduğu bir ortamda keyif almıyor ve umursamıyorum. Seni ve bu değerli büyüklerimi tenzih ederim. Ötekiler kendilerini zaten biliyor. Çapsız kuşçular...
Ayrıca şunu bir anlayın. Müşterilerim benim için ayrı bir önem teşkil etmiyor.(At gözlüğüyle bakmayı bırakın yani...) Doğrunun yanında bu kadar yanlış tanımın yapıldığı bir platformda benim arazimde görülen kuşların yanlış tanım almaması, karambole gitmemesi için arada girip onlara bakıyorum. Bu da benim kişisel tercihim...