Ah supersiniz mükemmel fikirler. Gerçekten deyneksiz yürümek zor oluyor illa bir kalin dal parcasi almam gerekiyor, monopod ve tripodum da yok :)

Merhaba, konuya dahil olayım. Köpeklerden pek korkmam, en azından pek azından korkarım. Ama arazide hazırlıklı olmak her zaman iyidir. Ağırlığından şikayetci olmazsanız kendinize benim yaptığım gibi bir kızılcık sopası satın alıp, bunun 2 başından matkapla delerek, üst tarafına, top kafa kullanacaksanız 1/4 inçlik, kullanmayacaksınız 3/8 lik vidayı epoksileyip, biraz zımparalayıp, kendinize mükemmel sağlamlık bir monopod ve de baston (asa ne derseniz artık) yapabilirsiniz. Hem fonksiyonel olur, hem korktuğunuz köpekleri sizden belirli bir uzaklıkta tutmaya yarar. Saygılar.

O korkudan uzaklaşmak lazım altta Fikret bey\'in verdiği linkte farklı görüşler belirtmiştik ama iş yine cesaretlenip korkmamakta

Kopeklerden korktuğumuz aşikâr da cozumu ne onu bilemiyorum...

Sizde bayağı köpek korkusu var bana da arazide çok saldırıyorlar yanıma geldiklerinde ayarı verip gönderiyorum aslında sizden çok korkuyorlar cesaretli davranın kaçmazsanız hiç bir şey olmamış gibi sahada gezerseniz size saldırma cesaretini kalabalıkta olsa bulamazlar.Geçen gün dişi erkek bingo köpeği dalma maksadıyla hızlıca üzerime koşturdular dişlerini göstererek,kaçsam bir tarafımı yırtacakları kesin yanıma çağırdım sevdim gönderdim çoklu gruplar cabası onları saymıyorum bile hep birlikte üzerime geldikleri de oldu hiç oralı olmadım yanıma yaklaşma cesareti bulamadılar.Sizde köpek korkusu var bir tanesi de çoğuda aynı sizin için

Bu kus fotoğrafi çekme isinden vazgecersem sebebi bu kopekler gerçekten. Nedir bunu en aza indirmenin yolu bilemiyorum doğrusu...

aaa güzel sohbet dönmüş orada Fikret abi çok sağol ya :) ya aslında hiç korkmazdım, sevecen yaklaşır hatta sevişirdim onlarla :)) ama 2-3 hafta önce dizlerimin titrediğini hissettim ilk defa o andan beridir gerçekten kinefobim başladı :) aralıklı tepelerin olduğu bir arazideydim, neredeyse belki 3 km öteden alfaları bana dikmişti gözünü, birden koşmaya havlayarak koşmaya başladı ve diğerlerini de peşine taktı. Nokta kadar ancak görüyordum o kadar uzaktı. kaçamayacağımı biliyordum çalıların arasına sakladım, 5-10 dakika sonra hışırtılar ve hırıltıları duymaya başladım beni arıyorlardı, hepsi ayrı bir hırıltıyla arıyordu; sonra birden önüme çıktılar ben refleks olarak bir bağırdım o an hepsi kaçıştı ama altıma yapmam an meselesiydi; kurt atalarını aratmıyorlar vallahi :)) yanımda hep biber gazı ve torpillerle geziyorum ama o anki adrenalinle eminim elim ayağıma dolanırdı :))