Bir evin tepesinin göğünde
Yargılanırım
Ay çıplaklığıyla
Tepelerden uzanır dizelerime
Biraz çiğ düşer gecenin ölümlü saatlerinde
Ve firez kokusu siner bileklerime
Bileklerimde ustaca seviştiğim
Cümlelerim terk eder
Ve
Paslı yadigarımla yine sükunete erişirim
Adem DEMİR