Hüseyin Bey şunları yazmadan edemeyeceğim; bugün yani 10 Kasım'da pek çok yurttaşımız gibi 9.05 ben de sokaktaydım, eşimle birlikte selam durduk. O anda bizle birlikte şehir durdu, uzun zamandır görmediğim bir şeydi. Gözümden sevinç ve umut gözyaşları döküldü.
Yıllar önce Prof.Fehmi Yavuz (sanıyorum 1980'indi) yaşı 70 yakın, parkinson hastası ve zor yürüyen bir halde AST'ta söyleşiye gelmişti ve şöyle demişti, kurulan Cumhuriyet taze bir fidandır, onu kemirenler çıkacaktır ama kökü o kadar sağlamdır ki o her seferinde yeni sürgünlerle serpilip büyüyecektir. Bugün Cumhuriyetin yeni filizlerini gördüm, bahtiyarım...
Ülkemin şanslı insanlarından biriyim ve benim güzel ve yalnız memleketim beni yurtdışına okumaya gönderdi. Orada edindiğim tecrübelerden biri Fransa'sından Almanya'sına, ABD'sine atalarına ve devlet adamlarına duydukları saygıdır, çünkü o kişilikler onların bir parçası olarak kabul edilir. İnşallah biz de o olgunluğa geliriz, Peygamberimizden Padişahlarımıza, Kurtuluş savaşı gazilerimizden Atamıza çok daha fazla sevgi ile yaklaşır, onları tarihi kişilikleriyle içimizde sonsuza kadar saygı ile yaşatırız.