Aslında o günün planı tamamen farklıydı. Havacılık fotoğrafçılığı yapıyordum. Anadolu Kartalı 2025 Tatbikatı bitmişti ama Katar Hava Kuvvetlerine ait Eurofighter Typhoon uçakları halen Konya Semalarında süzülüyordu. tatbikat boyunca genelde daha güvenli pozlar kaydetmeyi tercih ettim. Ama o gün genelde uçakların face to face dediğimiz uçağı burundan karşılayan bir poz almayı düşündüm. Onun için çekim yaptığımız alanın iyice ilerisine ve derinliklerine hızla gidiyordum. Tam o sırada, yanımdan neredeyse tamamen sessiz bir şekilde devasa bir siluet süzüldü ve açıkcası korkmadım değil. Küçüklüğümden beri baykuşlara karşı bir hayranlığım vardı fakat bu yaşıma kadar kendi gözlerimle bu kadar yakından bir baykuşu hiç görmemiştim. Zaten o sırada uçakları çekmek yalan oldu kadrajımda sadece o görmüş olduğum iki baykuş vardı. Olabildiğince farklı pozlar yakalamaya çalıştım. Heyecandan deklanşöre basarken nefesimi dahi tutamadığımı hatırlıyorum. Bazen saatlerce plan yaptığınız kareyi değil, hiç beklemediğiniz bir karşılaşmayı eve götürüyorsunuz. Benim için bu da unutulmayacak anlardan biri olarak hafızamda yerini aldı.